De leraar

"Ik bestudeer nu ongeveer 25 jaar flamenco in relatie tot de gitaar, en kom steeds weer tot de conclusie dat flamenco zich ontwikkeld heeft op dit specifieke instrument. En de gitaar heeft zich ontwikkeld door de flamenco. De techniek is logisch en de muziek is al net zo logisch, hoewel onze westerse oren er niet naar gevormd zijn.
Het klinkt heel magisch en de muziek wekt een illusie alsof je met meerdere gitaren tegelijkertijd speelt. Als er dan een zanger begint te zingen, ik bedoel, een flamenco gitano, dan ben ik intens gelukkig.

Deze rijkdom van het instrument en de muziek verbaast me steeds weer. Ik wil dit graag doorgeven. Paco Peña was mijn meester, en die gaf het mij door. Ik wist van niets, en ik bewonder het geduld en de wijsheid, en het vertrouwen dat hij gaf in mijn wil om het te leren. Inmiddels zie ik om mij heen veel gretigheid naar een ontsluiering van dit eeuwige misterie op de gitaar.

Mensen laten zich, als het gaat om een zeer gevoelsrijke keuze, vaak afleiden. Misschien door schaamte, of kwetsbaarheid, of een gevoel "dat is niet voor mij weggelegd", of "daar ben ik nu te laat mee". Vandaar die lage drempel. Mi casa es tu casa."

Verder >