Over Otto

Ik begon in 1984 op 19-jarige leeftijd met gitaarspelen. 3 jaar later, in 1987, ging ik naar het Rotterdams Conservatorium bij Paco Peña in de leer, waar ik 7 jaar later in 1994 afstudeerde als docerend musicus flamencogitaar. Daarna zocht ik mijn eigen weg, in Nederland vooral in zang/ en dansbegeleiding, bij Josien Locher en in het samenspel met mijn vriend Benito Ouwendijk.

In Spanje besteedde ik het liefst mijn tijd aan het zoeken naar flamenco tussen de mensen in plaats van in het theater. Ik zat nog vol onschuldige vragen, misverstanden en twijfels. Bij een aantal vrienden onder de gitanos (zigeuners) leerde ik pas het academische gevoel van me af te schudden. Dat was een openbaring, om op gelijke voet met de natives in flamenco te staan. Daar vroeg toen een keine zigeunerjongen, Angel, 10 jaar oud aan mij... Otto, jij, wil jij gitano zijn? Ik antwoordde hem..... nee waarom zou ik dat? Hij dacht na en zei ...Nee, je hebt gelijk, zo is het ook goed, Hij had het begrepen, en ik ook.

Men moet begrijpen dat ik jarenlang een kunst trachtte eigen te maken die niet in mijn eigen cultuur bestond. Ik had eenvoudig het geluk dat Paco Peña de keus op Nederland liet vallen om als eerste ter wereld een erkende vakopleiding flamencogitaar te starten. Als je echt flamenco wilt doorgronden, dan kun je niet zonder het levende voorbeeld in Andalucia zelf. Uiteindelijk heb ik een jaar in Spanje gewoond, en heb ik in Spanje lesgegeven. t Was de laatste stap in de richting van volwaardig en pretentieloos deel uitmaken van flamenco.